De geur van groen.

lichtjes golvend
zachtjes gedirigeerd
verschillende tonen van gras tot eiken
de voeten vegend aan mijn bovenlip
een nederig entree in mijn neus
zich subtiel een weg banend naar boven
de zaden plantend onder mijn schedel
een bos dat zich meester maakt van mijn bewustzijn
de wortels stevig in mijn gedachten
mijn zintuigen overwoekerd
ik schep nog een flinke hap lucht en besprenkel de scheuten.

 

.


Je zorgen maken

de man.


.

.



In de natte schemering
rillend leunend
tegen de leuning
van een balkon
het beton
door de zon
nog warm.

De onweerstaanbare drang
om even
tien tellen maar
te gaan staan
in de regen
met je gezicht
naar boven.

Je telt de dooie mussen
en langzaam maar zeker
raakt je wachten op
en je geduld
niet minder.

Moedwillig vergeten
geheel te onthouden.

Het enige dat zeker is
is dat
dat niks
het is.


.

.


na regen
komt zonneschijn
na zonneschijn
weer regen


.

Etiketten



Sierlijk draai ik mijn poepgat tot je gelaat
zodat ie je netjes aankijkt als ie tegen je praat.



.

.


je bent ziek

als je baadt in het zweet
pist uit je reet
en het niet warm hebt maar heet



.

.


als je het liefst
alleen
als een kind zou huilen
maar alleen
kan huilen
als je praat
en praten
haat



.

.


contrabas de sfeer
neem plaats op ritmisch trillend lucht
ontspan
leun achterover
niks doen is een gave



.

.


de volgende ochtend
zomaar
neemt je adem vormen aan
en je ochtendplas
trekt gele banen
in een witte deken

geen geluid is stiller
dan normaal
wanneer de mond gesnoerd lijkt
en de lust tot praten
wat ie doorgaans niet kan laten
ijskoud is ontnomen

een groepje zwanen
komt tezamen
en bindt de ijzers onder
stiekem baltsend
wedijverend
wie de mooiste vormpjes snijdt
in het bevroren water
waar ooit gezwommen werd

de buffel aan de kant
lachend in zijn vuistjes
sjoelt zonder blikken of blozen
de schaatsende meute omver
met zijn bevroren bolus
die kort daarvoor
nog hevig dampend
zijn kringspier verwarmde



.

.

één voet in de toekomst

één in het verleden

je blik op oneindig

en je klokkenspel

die bungelt ergens in het heden


.

.


ik wil dronken worden van zachte lucht

in alle rust zwemmen in de nacht

ik wil figuurtjes kleien van een zomerse dag

een zonsopgang aaien, wolken sparen en een lekker deuntje likken

ik wil me laten leiden door de wind, de zon of de regen

ik wil high worden van een aardbei

de zon, een glas melk of een dansje

ik wil bepaalde paadjes bewaren voor later

en eerder bewaarde paadjes bewandelen

ik wil tegen die irritante vlieg zeggen dat ie niet op hoeft te rotten

maar doet waar ie zin in heeft



.

.

kijk ze eens aan
en gaan
nietsvermoedend in de weg lopend
hun weg

ogen in het achterhoofd
zou ze niet misstaan
niet dat ze deze in het zeil zouden
houden ze me voor de gek
of zien ze me niet staan

het is ze erom te doen
maar ik let op
en loop niet in zeven sloten tegelijk
vier
in het ergste geval

.

.


zonnestralen maken van nat gras
dunne spiegels

een windvlaagje van struikgewas
uitgelaten publiek

en praatzieke vogels voor stilte
een welverdiende pauze

zeldzame stukjes
naar willekeur gedrapeerd

fracties van seconden
maar voor de oplettenden
een eeuwigheid

met gepaste poeha komt hij voorbij
zonder iets te zeggen
een kleurrijke karavaan
een bonte stoet van alles wat
schitterend door aanwezigheid
maar alleen voor diegene
die er oog voor heeft

en ik loop rustig door
tenzij ik zit


.

.


je zegt niks verkeerds
niks grappigs
maar ook niks gemeens

geen woord te verdraaien
dat scheelt je je nek

niemand neemt aanstoot
van hetgeen je niet zegt

geen praatjes vullen gaatjes
een bodemloze put
een gebed zonder end

goed
bedoelde je dat eigenlijk
maar dat kwam niet aan
bespaar je de moeite

onbewust liggen letters in een hinderlaag
om hun afkomst te verloochenen
en hun ouderlijk nest te bevuilen

onverbiddelijk
meedogenloos
genadeloos

de dodelijke precisie
van nonverbaal
kabaal

zwijgen is goud
en praten het beste
als je gewoon je mond dicht houdt
dan zeg je ook niks fout


.

.



niet het einde
maar het begin
is zoek

een dikke mist
vetter dan dikke tante Truus
met een handvol pinda's

waziger dan kantklossen
met een slok op

laat je naaien
of naar huis brengen
of iets dat daar op lijkt

hoge bomen
een goedgevuld geheugen
bomvol gaten

zoals kousen worden gestopt
brei ik een eind
aan holle vaten

totdat ze heer en meester bleek
en ze kon dansen op de maat
die tot nu toe ondansbaar leek

geluk zit in een klein hoekje



.

.



aan de lopende band maak je uren
toch heb je te weinig tijd



.

.

Op den duur laat het zich beschrijven

met soepele lijnen inkt

dat kruipt waar het niet gaan kan

en zich sierlijk in letters wringt

schrijf een sprookje

en noem het de jouwe

.

Grijsgrauwgadverdamme

Klikkerdeklik voor meer pixels!

Foto's door www.renzocandido.nl

.


een bankje in het bos
dol
op rust
weer
wind
en billen
is een dolgelukkig bankje
in het bos


.

.



komt het je uit
kom of ga
zit of sta
praat of niet
dat het iets uitmaakt



.

.

                                                                                 .

.

een spookschip proberen te enteren

maar de reling zit vol groene zeep

de denkbeeldige dekzwabber

o zo ijverig

zette zijn beste houten beentje voor

niet dat het me kan beletten

voet te zetten

op een godverlaten schuit

klimmend klauter ik

zo goed en zo kwaad

als het gaat

aan boord

niets dan niets

geen hens aan dek

geen wind geen zeilen

geen bestemming

dus verdwalen bestaat net zo min

als kapitein bloedbaard

land in zicht

maar ik blijf aan boord

.

.

paden banend

het gras plattrappen

voor misschien wel niemand

.

.



als je je klote voelt
met je handen op je rug
dan heb je een kutdag



.

een ferme dubbelklik op de gewenste afbeelding doet het aantal pixels drastisch toenemen...

.


een schijnwereld
waarin je alles ziet
met je ogen dicht
potdicht
niks moet
alles kan
alles
is mogelijk
niks kan niet
want je droomt
de gekste dromen
voor gek verklaard
tegelijkertijd
zo echt als een deur

een rilling
want het voelt zo echt
maar schijn bedriegt
het was niet waar
het leek maar zo
maar toch


je drijft je zin door
want het kan gewoon
maar het is absurd
grenzeloos
niemand kijkt nergens van op


een groter contrast dan ja en nee
als je bij het krieken van de dag
de werkelijke realiteit betreed
als je je ogen opent

en de nachtmerrie begint




.

.




als gebarentaal
non-communiceert

zegt een klap op Gijsbert's gelaat
alsnog
meer dan duizend woorden

het hart op de dubbele tong





.

.


de toekomst bestaat
niet
het ontstaat
niet dat het je ontgaat
maar het is een gegeven
dat je ooit gaat

straks is het te laat

dus ga maar gauw

ren zo snel
als je voetjes je kunnen dragen
stel geen vragen
als het heden begint te vervagen
tijd is er om te misbruiken
niet om te behagen

als de seconden door je vingers sijpelen
besef je pas goed
hoe het vliegt en
niet kruipt

het is waar wat ze zeggen
maar je wilt er niet aan

ondertussen zie je het gebeuren

maar je doet er niks mee

en dat is zonde



.

.



op zoek
naar dat ene stukje

stilte

die rustige druppel
in een nietsontziende storm

eenmaal binnen bereik
verstomt terstond
al het geweld

en rest
niets anders dan dat
dat er toe doet




.

.


je kijkt wel
maar je ziet niks

je praat
maar je zegt niks

je hoort me best
maar je luistert niet

je denkt

tenminste
dat denk je

.

.



ik zou ze je graag willen laten zien
de wolken
waarin je loopt met je hoofd

misschien dat je het niet verdient
met je blik op oneindig

eigenlijk is het maar beter zo
je bent het niet waard
en blijven de wolken
jouw blindheid bespaard



.

.




waar het wachten op is

de tor begrijpt de zwaartekracht niet
en vliegt ondersteboven tegen de grond

de merel vindt dat ie kan zingen
en heeft gelijk

de wind dirigeert het struikgewas
de zon trekt z'n baan

het wachten is op

ik zit hier sowieso best








.

.




de balzaal van koning klok
het uurwerk onverbiddelijk om de magere pols
klok slaat tijdig de gehaaste meute gade

de wekker boert zijn lied
en de haan weet hoe laat het is

ik vraag een ogenblik ten dans
met een momentje heb ik sjans

soepel beweeg ik me op het ritme van de tijd
haast; dikke schijt
klysmatisch de seconden wijd verspreid

dagen, weken en maanden dansen zij aan zij
haastje repje, weer een jaar voorbij

jaren vervagen bij vlagen

straks een foxtrot
nu een Engelse wals
de horlepiep van de tijd
de tango van weleer

de toekomst laat zich raden
het verleden nimmer weer




en er werd tot laat gedanst








.

.

Wanneer volzinnen niet voldoen

en onzinnen de boventoon voeren

als bakerpraat de waarheid niet boven tafel krijgt

en de kletsmajoor zijn lariekoek verpatst

dan kan ook Brugman met het hart op de tong

van waanzinnen geen kaas meer maken

rode draden breien eindjes aan wollige verhalen

de opkomst van digitale vandalen

de teloorgang van diepgaande analen

prietpraat, apekool en kolder

de ware kunst ligt op zolder

.




loslippig gekrakeel
tante ouwe tante Neel

een spervuur aan wanstaltige wanklanken

een driedubbele tong


een oorverdovend niets
verstopt onder stoelen en banken


stop de kletskousen als versleten sokken
wie een duit in het zakje wil doen
zal dokken


het alfabet moet er een nachtje over slapen
en lult zich een weg naar bed


wie wil wat? zeggen
als de ouwehoer met een mond vol zeep tracht uit te leggen


dat woorden slechts letters zijn
die relativerend water doen bij praatziek wijn


woorden vloeien zo soepel
maar luisteren doet zo'n pijn

.

graspol
pollepel
pelpinda

klapvee
klapstoel
klapschaats

gezellige Gerard groet geen grove gasten
gruizige Gerda ginnegapt gewoon graag
gaandeweg gaan grote gozers geile grietjes grijpen

trekzalf

plakzak

afzuigkap

lamstralen lappen laarzen
luie Leo
lummelt

Wil wil
wederom warme wanten wapperen

wie wat waar waarom wil weten

zal zodoende
zeer zeker zinderend zweten

.




opstaan
het krieken van de dag
voor het gemak

de meest verse koffie
voor de vroegste vogel
hij zingt zijn lied
de ochtendrochel buiten beschouwing gelaten

in alle kalmte
het gloren absorberend

een blik op oneindig

de eieren uit hun schaal verlost
breakdancend
in een loeihete pan
alle opties open

de mogelijkheden nonchalant negerend
want het maakt toch geen reet uit

wellicht dat ik vandaag de wijde wereld intrek
maar net zo lief
bevuil ik de hele dag
de bekleding van de bank
met mijn liever lui dan moeie lichaam

morgen weer een dag
en nu kan het






.

.


hoe
kan
niks
zijn
wat
het
lijkt

als
alles
is
wat
het
is





.

.


Het is haast te zeggen bewonderingswaardig
een deurkruk zou u benijden

de vingervettigheid van al die beleefdheid
zo ongeloofwaardig

als blikken konden doden
stond ik hier springlevend

dag mevrouw
dag meneer

mes rechts
vork links

de snodaard begaat zijn des-interesse
o zo slinks.




.

.

Loshangend kaarsvet
de wanhoop nabij
treurend als een wilg
de schouders op half elf.

Sjokkende hangjas
door godvergeten straten
op mensonterende uren
de zolen versleten.

In de tussentijd
vliegen torren in een zomers briesje ondersteboven tegen de vlakte
op het ritme
van door de koopr'n ploert verhitte fluitende zakjes veren.

Geen haan die ernaar kraait
als dag en nacht
zich onlosmakelijk met elkaar verbinden.





.